نوع مقاله : علمی - پژوهشی
نویسندگان
1 موزه بانک پاسارگاد
2 دانشیار گروه فلسفه و فلسفه هنر دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال
چکیده
هنر با متجسمساختن صورتهای ذهنی، تفکرِ آگاهانۀ ما را با طبیعتِ ناآگاه هماهنگ میکند. شلینگ شهود هنری را شهود عقلی عینیتیافته میداند، آنچه فلسفه تنها میتواند در قالب امر مثالی شهود کند، هنر بهصورت امر واقع خلق میکند، لذا هنر ارغنون سرمدی فلسفه است. آفرینش هنری که با فعالیت آگاهانه و آزادانه آغاز میشود، بهواسطۀ نبوغ، آزادی و طبیعت را اینهمانی میبخشد و در نهایت به یک امر ناآگاهِ عینی یعنی اثر هنری میانجامد. آنچه در آفریدۀ هنری میان امر آگاهِ آزاد و امر ناآگاهِ عینی هماهنگی ایجاد میکند، همان امر مطلق است که فلسفه با آن آغاز میشود. فلسفۀ هنر شلینگ را باید همچون وارونهسازی تأکید فیشته بر عقل عملی خواند، برخلاف فیشته که نظام خود را بر بنیان فعالیت آزادانۀ «من» بنا میکند، شلینگ تحقق راستین فعالیت انسان را در اثر هنری میداند که بهنحو عینی آفریده میشود. این مقاله با تبیین رابطۀ امر آگاه و امر ناآگاه و اثبات اینهمانی آنها در آفریدهای که بالاترین بیان طبیعت خوانده میشود، به بررسی جایگاه نبوغ در آفریدۀ هنری میپردازد. لذا هدف این است که در راستای اثبات تنزل جایگاه فلسفۀ عملی نشان داده شود چگونه امر مطلق در اثر هنری عینیت مییابد.
کلیدواژهها
عنوان مقاله [English]
The role of genius in objectifying the absolute in Schelling’s philosophy of art
نویسندگان [English]
- roxana riahi 1
- ali moradkhani 2
1 Pasargad Bank Museum
2 Associate Professor, «Philosophy» & «Philosophy Of Art» Group, Islamic Azad University, Tehran Shomal Branch, Affiliated
چکیده [English]
Art by making ideas sensuous brings our conscious ideas into harmony with what is given to us unconsciously by nature. For Schelling, aesthetic intuition is the real expression of reason; it objectively produces what philosophy can only address ideally through intellectual intuition, thus art is the eternal organ of philosophy. The production of the artwork, which comes about through the work of genius, begins by the free conscious act, brings the identity of freedom and necessity, and ends in objective unconsciousness act of artwork. In the work of art, there is an identity between freedom and the necessity and also between subject and object; what brings harmony in the artwork between the free conscious act and the objective unconscious act is the absolute, which initiates philosophy. By showing the inadequacy of practical reason, which is based on the division between subject and object, Schelling deviates from Fichte’s transcendental idealism. So the philosophy of art must be considered as a subversion of Fichte’s focus on practical reason, where Fichte grounds his system in the self’ s free activity, Schelling now argues that the true realization of human activity is in the work of art, which is objectively produced. This essay examines the position of genius in art product, by explaining the relation between the conscious act and the unconscious act and demonstrating the identity of the two in the production that is called the highest expression of nature. Therefore, with a focus on demounting the subversion of practical philosophy, the aim is to show how the absolute is objectified in the work of art, which is achieved through genius and aesthetic intuition.
کلیدواژهها [English]
- Schelling
- genius
- intellectual intuition
- aesthetic intuition
- identity
- the absolute