نوع مقاله : علمی - پژوهشی
نویسنده
دانشگاه شهید بهشتی
چکیده
ارزیابی جایگاه خاص مرلوپونتی در جنبش پدیدارشناسی به واسطه ایضاح نقش «دیالکتیک» در پیریزی مبانی پدیدارشناسی توسط او ممکن میگردد. در این مقاله میکوشیم با روشن ساختن دریافت مرلوپونتی از «دیالکتیک» نشان دهیم که چگونه وی به واسطه این عنصر، پدیدارشناسی را بر مبنایی جدید استوار میکند. مرلوپونتی جنبش پدیدارشناسی زمان خود را دچار چندپارگیها و تعارضاتی در مبنا و روش میدید و میکوشید تا با اتخاذ رویکردی دیالکتیکی این تعارضات را مرتفع سازد. تنها به کمک «تفکر دیالکتیکی» میتوان پدیدارشناسی را به مثابه یک «پژوهش فلسفی» پایهگذاری کرد. پس از مرلوپونتی، نه قلمرو پژوهش فلسفی صرفاً بر پایه «آگاهی محض» مشخص میگردد و نه روش آن با «توصیف محض». در هم آمیختگی و «دستاندازی» آگاهی و جهان، از یک سو، و توصیف و تبیین از سوی دیگر، اجازه نمیدهد که پژوهش پدیدارشناختی را بر پایه ایدۀ «جوهریت» یک قلمرو محدود و محصور پیگیری کنیم.
عنوان مقاله [English]
Merleau-Ponty and Dialectical Turn of Phenomenology
چکیده [English]
Merleau-Pont’s location in the phenomenological movement, established by Edmund Husserl, can be determined only by considering the important role of “dialectic” in his thought. Using the dialectical method, he opens up a new path toward a “dialectical phenomenology” to release it from the antinomies into which it was entrapped. By adopting a dialectical strategy, Merleau-Ponty no longer defines the scope of phenomenology as “pure consciousness.” Encroachment of the “consciousness” and the “world” on each other does not allow defining the scope of phenomenological investigation in terms of “substantiality of a domain.” Therefore, contrary to Husserl and Heidegger who delineated the borders of phenomenological investigation against sciences, Merleau-Ponty, choosing a Hegelian approach, tries to overcome the ontic/ontological duality
کلیدواژهها [English]
- dialectic- domain of phenomenology- science- description- explanation- Merleau-Pont
- رشیدیان، عبدالکریم، هوسرل در متن آثارش، تهران: نشر نی، 1384.
- کارمن، تیلور، مرلوپونتی، ترجمۀ مسعود علیا، تهران: ققنوس، 1390.
- ویتگنشتاین، لودویگ، رساله منطقی-فلسفی، ترجمۀ میرشمس الدین سلطانی، تهران: امیرکبیر، 1386.
- Dupond, Pascal. Le vocabulaire de Merleau-Ponty. Paris: Ellipses edition, 2001.
- Evans, Fred, and Leonard Lawlor. Chiasms-Merleau-Ponty’s Notion of Flesh. Albany: State University of New York, 2000.
- Hegel, Georg Wilhelm Freidrich. Encyclopedia of the Philosophical Sciences in Basic Outline. Translated by Klaus Brinkmann and Haviel O. Hahlstrom. Cambridge: Cambridge, 2010.
- Hegel, George Wilhelm Friedrich. Science of Logic. Translated by George di Giovanni. Cambridge: Cambridge, 2010.
- _______, The Difference between Fischte’s and Schelling’s System of Philosophy. Albany: State university of New Yourk place, 1977.
- Heidegger, Martin. Grund Probleme der Phänomenologie. Frankfurt am Main: Vittorio Klostermann, 1975.
- _______, Hegel’s Phenomenology of Spirit. Translated by Parvis Emad and Kenneth Maly. Indiana: Indiana University Press, 1988.
- _______, Sein und Zeit. Frankfurt am Main: Vittorio klostermann, 1977.
- Hoffman, Thomas Sören. Hegel. Berlin: marixverlag, 2004.
- Husserl, Edmond. Ideas Pertaining to a Pure Phenomenology and to a Phenomenological Philosopy. The Hague: Martinus Nijhoff Publishers, 1982.
- Kelly, Dorrance Sean. "Seeing Things in Merleau-Ponty." In The Cambridge Companion to Merleau-Ponty, edited by Taylor Carman and Mark B. Hansen, 74-11. New York: Cambridge, 2005.
- Merleau-Ponty, Maurice. L’oeil et l’esprit. Paris: Éditions Gallimard, 1964.
- Merleau-Ponty, Maurice, Phenomenology of Perception. Translated by Donald A. Landes. New York: Routledge, 2012.
- Merleau-ponty, Maurice. "Possibilite de la philosophie." In Resumes de cours, by Maurice Merleau-Ponty, 139-157. Paris: Éditions Gallimard, 1952-160.
- Merleau-Ponty, Maurice. The VIsible and the Invisible. Northwestern: Northwestern University Press, 1968.
- Romdenh-Romluc, Komarine. Merleau-Ponty and Phenomenology of Perception. New York: Routledge, 2011.
- Smith, A. D. "The flesh of perception: Merleau-Ponty and Husserl." In Reading Merleau-Ponty, by Thomas Baldwin, edited by Thomas Baldwin, 1-23. New York: Routledge, 2007.