دانشگاه شهید بهشتیشناخت2008-732218120250823Explaining the Problem of Color Exclusion From the Perspective of Structural Necessity in the Tractatusتبیین مسئلۀ طرد رنگها از منظر ضرورت ساختاری در تراکتاتوس93210607110.48308/kj.2025.239795.1322FAفاطمهحجازیاندانشجوی دکتری فلسفه معاصر، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه اصفهانرضاصادقیدانشیار فلسفه، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه اصفهانامیر احسانکرباسی زادهدانشیار فلسفه، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه اصفهانJournal Article20250504This paper examines the problem of color exclusion in Wittgenstein’s <em>Tractatus Logico-Philosophicus</em>. Wittgenstein asserts in this work that there is only one kind of necessity, namely, logical necessity. However, the problem of color exclusion—meaning that two colors cannot simultaneously occupy the same point in space—poses a serious challenge to this view; for, on the one hand, the conjunction of two color propositions (for example, "point A is red" and "point A is green") appears to be impossible, and on the other hand, this impossibility does not seem to constitute a logical contradiction. Various solutions have been proposed to resolve this challenge. This paper critically analyzes the proposed solutions and introduces the concept of "structural necessity"—a necessity arising from the limits and combinatorial possibilities of objects. It then, in light of this concept, seeks to articulate a type of logical necessity distinct from tautology and to demonstrate how this explanation can provide an appropriate response to the problem of color exclusion.این مقاله به بررسی مسئلۀ طرد رنگها در رسالۀ منطقی-فلسفی ویتگنشتاین میپردازد. ویتگنشتاین در این کتاب تصریح میکند که تنها یک نوع ضرورت وجود دارد و آن ضرورت منطقی است. بااینحال، مسئلۀ طرد رنگها –به این معنا که دو رنگ نمیتوانند همزمان در یک نقطه از مکان قرار گیرند– چالش جدی برای این دیدگاه به وجود میآورد. زیرا از یک سو عطف همزمان دو گزارۀ رنگی (برایِمثال، «نقطۀ الف قرمز است» و «نقطۀ الف سبز است») ممکن نیست و، از سوی دیگر، به نظر نمیرسد که این امتناع یک تناقض منطقی باشد. تاکنون راهحلهای مختلفی برای رفع این چالش پیشنهاد شده است. این مقاله، با تحلیل انتقادی راهحلهای مطرحشده، مفهوم «ضرورت ساختاری» را معرفی میکند، ضرورتی که از حدود و امکانهای ترکیبی اشیا ناشی میشود. سپس، در پرتو این مفهوم میکوشد نوعی ضرورت منطقی متفاوت از همانگویی را تبیین کند و نشان دهد که چگونه این تبیین میتواند پاسخی مناسب به مسئلۀ طرد رنگها ارائه دهد.https://kj.sbu.ac.ir/article_106071_7d9a68c63d78719772d329fd36c66ac0.pdfدانشگاه شهید بهشتیشناخت2008-732218120250823Transition From Collective Cooperation to the Political and Moral Sphere in Order to Overcome the Political Crisis Based on Suhrawardi’s Thoughtگذار از تعاون جمعی به حوزۀ سیاسی و اخلاقی در جهت برونرفت از بحران سیاسی براساسِ اندیشۀ سهروردی335310607310.48308/kj.2025.239182.1314FAمصطفیعابدی جیغهدانش آموخته دکتری فلسفه، دانشکده ادبیات، گروه فلسفه، دانشگاه تبریز، تبریز، ایرانمحسنباقرزاده مشکی بافاستادیار گروه فلسفه دانشگاه کردستانJournal Article20250314The central question of this article revolves around how Suhrwardi establishes his political thought based on the realities of the existing world, rather than, as is commonly believed, on the relationships of an imaginary realm. The authors contend that a careful study of Suhrwardi’s political philosophy reveals he developed his Illuminative Philosophy, especially its political aspect, as a direct response to the political and social crises of his time. He identified the most significant problem with the politics of his era as its reliance on force. Through his unique perspective, he elucidated the logic of Illuminative Politics in opposition to this force-based approach. In this article, we aim to demonstrate what conceptual tools Suhrwardi employed to counter the dominant, force-based worldview of his time and how, using these tools, he challenged the very edifice of authoritarian governance. The research methodology used in this article is descriptive-analytical. The findings and results of this study indicate that in his Illuminative Politics, Suhrwardi sought to identify elements that would allow him to challenge the structure of force-based politics. Illuminative Politics, centered on collective cooperation based on a system of needs, deriving the political from this system of needs, public welfare stemming from the rational structure of the world, collective justice, and civic and political ethics, ultimately positions itself as a distinct alternative to force-based politics.مسئله مرکزی این مقاله بر این پرسش استوار است که سهروردی چگونه اندیشۀ سیاسیاش را باتوجهبه وضعیت جهان موجود تأسیس میکند؟ و نه آنچنان که مشهور است مبتنی بر مناسبات جهان خیالی. بهزعمِ نگارندگان، با مطالعۀ دقیق اندیشۀ سیاسی سهروردی متوجه میشویم که او فلسفۀ اشراقی و بهویژه دیدگاه سیاسیاش را در پاسخ به مسائل و بحرانهای سیاسی و اجتماعی زمانه تأسیس میکند. او مهمترین مشکل سیاستِ زمانۀ خود را در تغلبی بودن آن میداند و، با توسل به دیدگاه خود، منطق سیاست اشراقی را در مقابل سیاست تغلبی توضیح میدهد. در این مقاله میکوشیم نشان دهیم که او چه امکانات مفهومیای را برای مقابله با دیدگاه تغلبی زمانۀ خود تدارک میبیند و باتوجهبه این امکانات مفهومی چگونه با عمارت دستگاه تغلبی مقابله میکند؟ روش پژوهش در این مقاله توصیفی–تحلیلی است. یافتهها و نتایج نوشتۀ حاضر این است که او در سیاست اشراقی به دنبال مؤلفههایی است که ازطریقِ آنها ساختار سیاست تغلبی را به چالش بکشد. سیاست اشراقی با محوریت تعاون جمعیِ مبتنی بر نظام نیازها، استنتاج امر سیاسی از درون نظام نیازها، مصلحت عمومیِ برآمده از ساختار عقلانی جهان، عدالت جمعی و اخلاق مدنی و سیاسی، نظام سیاست اشراقی را درمقابلِ سیاست تغلبی علم کند. https://kj.sbu.ac.ir/article_106073_96cd927f50bf480a1925d6e5c821c944.pdfدانشگاه شهید بهشتیشناخت2008-732218120250823Attention and Visual Consciousnessتوجّه و آگاهی بصری557810594210.48308/kj.2025.239617.1320FAفرازعطاردانش آموخته دکتری/مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایرانJournal Article20250423The phenomenology of ordinary perceptual experiences reveals a close tie between attention and visual consciousness. Mainly speaking, if we attend to something, we are conscious of it, and if we are conscious of something, we can direct our attention towards its particulars. But what exactly is the nature of the relationship? Is attention a necessary or sufficient condition for consciousness? Ordinary experiences alone cannot answer the question. To reach a compelling answer, philosophical reflections and empirical evidence should be merged. Adopting this approach, the paper claims that attention is not a necessary or sufficient condition for visual consciousness. To prove the claim, we just need to demonstrate that there is a case of awareness without attention and a case of attention without awareness. For awareness without attention, identity crowding, and certain cases of ordinary experiences, and for attention without attention, some instances of blindsight and Jiang’s experiment are referred to. Furthermore, as a supplementary move, opposing viewpoints are introduced. In order to defend the main claim, the views are criticized.در پدیدارشناسیِ روزمرۀ تجربههای ادراکی، توجه با آگاهی بصری پیوندی تنگاتنگ دارد. بهطورعمده، هرگاه به چیزی توجه میکنیم، از آن آگاه هستیم و هرگاه از چیزی آگاه هستیم، میتوانیم توجه خود را معطوف به اجزای آن کنیم. اما این رابطه بهطور دقیق چگونه است؟ آیا توجه شرط ضروری یا شرط کافی برای آگاهی است؟ تجربههای متداول نمیتوانند بهتنهایی پاسخی به این پرسش دهند. نیاز است که تأملات فلسفی و شواهد تجربی با یکدیگر ادغام شوند تا پاسخی قانعکننده یافته شود. برایناساس، ادعای اصلی آن است که توجه نه شرط ضروری و نه شرط کافی برای آگاهی بصری است. برای این ادعا، تنها کافی است تا یک مورد آگاهی بدون توجه و یک مورد توجه بدون آگاهی نشان داده شود. این مقاله برای آگاهی بدون توجه به مواردی از موقعیتهای متعارف و نیز ازدحام اینهمانی استناد میکند و برای توجه بدون آگاهی به نمونهای از نابینایی بیناگونه و آزمایشی درخصوصِ توجه مکانی. در ادامه، بهعنوانِ حرکتی تکمیلی دیدگاههای مخالف معرفی میشوند. این دیدگاهها باور دارند که توجه شرط ضروری یا کافی برای آگاهی است. تلاش میشود با نقد این دیدگاهها از ادعای اصلی دفاع شود. https://kj.sbu.ac.ir/article_105942_c1ee8545366e323ec003007c3daf026c.pdfدانشگاه شهید بهشتیشناخت2008-732218120250823Metaphor as the Method of Philosophizing: An Analysis of the Role of Metaphors in Islamic Philosophy with Emphasis on Conceptual Metaphor Theoryاستعاره به مثابه روش فلسفیدن: تحلیلی بر نقشِ استعارهها در فلسفۀ اسلامی با تأکید بر نظریۀ استعارۀ مفهومی7910010611310.48308/kj.2025.240789.1337FAنرجسشهابی شیشه گورابیفلسفه و کلام اسلامی، دانشکده الهیات، دانشگاه تهران، ایراننادیامفتونیاستاد گروه فلسفه و کلام اسلام ،ی دانشکدة الهیات، دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20250723Metaphor is one of the foundational concepts in philosophy and linguistics and has consistently attracted the attention of scholars. The theory of conceptual metaphor, proposed by Lakoff and Johnson, is based on the premise that metaphors are not merely linguistic tools but play a fundamental role in the structure of thought and theorization, such that abstract concepts are understood and processed through concrete and tangible experiences. The main objective of this study is to examine the function of conceptual metaphors as a methodological tool in the philosophical thought of Muslim philosophers, with a focus on the metaphor “argument is war.” This research follows a descriptive-analytical method and investigates philosophical concepts and reasoning in the works of philosophers such as al-Fārābī, Avicenna, and Mullā Ṣadrā. The findings indicate that the metaphor “argument as war” appears in expressions such as “refuting objections,” “undermining opposing views,” and “establishing arguments against an adversary,” which are prevalent in the writings of these thinkers. These usages reveal the metaphor’s significant role in shaping modes of reasoning, structuring philosophical discourse, and explaining abstract concepts. Contrary to the view that metaphors function unconsciously, the evidence suggests that conceptual metaphors were employed consciously, or at least potentially consciously, in facilitating the transition from the empirical and sensory realm to the abstract in philosophical reasoning. Accordingly, conceptual metaphors can be considered valid methodological tools in philosophizing, providing a means for analyzing concepts and formulating philosophical thought and theory.استعاره از مفاهیم بنیادین در فلسفه و زبانشناسی است که همواره موردتوجه اندیشمندان بوده است. نظریۀ استعارۀ مفهومی، که لیکاف و جانسون ارائه کردهاند، بر این اصل استوار است که استعارهها صرفاً ابزارهای زبانی نیستند بلکه در ساختار تفکر و نظریهپردازی نقشی اساسی ایفا میکنند، بهنحویکه مفاهیم انتزاعی ازطریقِ تجارب ملموس و عینی درک و پردازش میشوند. مسئلۀ اصلی این پژوهش کارکردِ استعارههای مفهومی بهمثابۀ روشی در فرآیند فلسفهورزی فیلسوفان مسلمان، با محوریّت استعارۀ «استدلال جنگ است»، میباشد. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و ازطریقِ واکاویِ مفاهیم و استدلالهای فلسفی در آثار فیلسوفانی چون فارابی، ابنسینا و ملاصدرا انجام شده است. یافتهها بیانگر آن است که استعارۀ «استدلال جنگ است» در قالب تعابیری همچون «دفع اعتراض»، «نقض دیدگاه» و «اقامۀ برهان علیه خصم» در متون این فلاسفه جریان دارد و در شکلگیریِ شیوۀ استدلال، نحوۀ گفتوگویِ فلسفی و تبیین مفاهیم انتزاعی نقشی مؤثر ایفا کرده است. برخلافِ دیدگاهی که کاربرد استعاره را پدیدهای ناخودآگاه میداند، شواهد حاکی از آن است که بهکارگیریِ استعارههای مفهومی آگاهانه یا بالقوه آگاهانه بوده و انتقال از حوزۀ تجربی و محسوس به حوزۀ انتزاعی در فرآیند فلسفهورزی هدف بوده است. برایناساس، در فلسفهورزی، استعارههای مفهومی برای تحلیل مفاهیم و صورتبندی تفکر فلسفی و نظریهپردازی میتوانند روشی معتبر باشند.https://kj.sbu.ac.ir/article_106113_14dc54dda85bbbcb182299ce41430bfe.pdfدانشگاه شهید بهشتیشناخت2008-732218120250823The Validity of Thought Experiments as a Method of Philosophyبررسی اعتبار آزمایشهای فکری بهعنوانِ روش فلسفهورزی10112110612010.48308/kj.2025.240440.1330FAامیررضافرزام کیاگروه فلسفه، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانJournal Article20250625Thought experiments have been used for different purposes in contemporary philosophy, such as epistemic, illustrative, and heuristic reasons. The epistemic function of thought experiments typically aims to elicit intuition-based judgments that can serve as evidence for the premises of arguments. Advocates for the use of thought experiments aim to demonstrate that the judgments they elicit often possess the same validity as those made in everyday life, an argument known as the Parity defense. The parity defense shows that both judgments use the same psychological capacity. Opponents, on the other hand, argue that these intuitions are unreliable and even if the parity defense is true, the validity of ordinary judgments themselves must be questioned. Here, besides categorizing different definitions of what we mean by the epistemic function of thought experiments, I will examine criticisms of the epistemic function of these intuitions to show that even if some are considerable, it cannot be concluded that the use of thought experiments must be set aside from philosophy.آزمایشهای فکری در فلسفۀ معاصر کاربردهای مختلفی (معرفتی، توصیفی، اکتشافی) داشتهاند. استفادۀ معرفتی از آنها با هدف دریافت شهودهاییست که قضاوتهای ناشی از آنها بهعنوانِ شواهد در مقدمات استدلالهای فلسفی به کار روند. موافقان استفاده از چنین آزمایشهایی به تشابه قضاوتهای ناشی از آنها با قضاوتهای روزمره و، درنتیجه، اعتبار یکسان این دو نوع قضاوت اشاره دارند. استدلال اصلی آنها در این مورد دفاع همسانی است که، مطابق آن، استدلال میکنند که قضاوتهای آزمایشهای فکری ظرفیت روانشناختی یکسانی با قضاوتهای روزمره دارند. از سمت دیگر، مخالفان اغلب از غیرقابلاتکابودن این نوع از شهودها سخن میگویند و تلاش میکنند نشان دهند که این دو نوع قضاوت، اولاً، یکسان نیستند و، ثانیاً، حتی با پذیرش همسانی آنها، درخصوصِ اعتبارِ خودِ قضاوتهای روزمره نیز باید محتاط بود. در اینجا قصد دارم، با دستهبندیِ انواع اعتراضات به بهکارگیری آزمایشهای فکری و دفاعهایی که از چنین آزمایشهایی صورت گرفته است، به آن دسته از اعتراضهایی بپردازم که کاربرد معرفتی شهودهای بهدستآمده را زیر سؤال میبرند. قصدم آن است که، پس از معرفی این اعتراضها، استدلال کنم که حتی اگر فرض کنیم که برخی انتقادات واردند، کنارگذاشتنِ این روش به دقیقتر شدن نتایج استدلالها کمکی نخواهد کرد و، درنهایت، در بخشی از مسیر فلسفهورزی ناچاریم از آزمایشهای فکری استفاده کنیم و بر شهود تکیه داشته باشیم.https://kj.sbu.ac.ir/article_106120_f7c5fee4a56eb83d1f8613fd92763947.pdfدانشگاه شهید بهشتیشناخت2008-732218120250823The Ontology and Methodology of Conceptual History and Its Application Among the Domestic Scholarsهستیشناسی و روششناسی «تاریخ مفهومی» و کاربست آن در میان پژوهشگران داخلی12314510608410.48308/kj.2025.238977.1312FAسیدعلیمزینانیگروه تاریخ، دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه علامه طباطبائیJournal Article20250228Regarding to the rate of developments in the Humanities "Conceptual History" which emerged in the 1970<sup>th </sup>is a partly new field of study, i.e., something more than a mere method and less than an independent field. Conceptual History seeks to establish the exclusive research field for the concepts just like as we have Social History, Political History, or Economic History. However, many ontological and methodological features of the of Conceptual History still survives as open-to-question matters in the historical studies. The central problem to this text is delineating the ontological and methodological borders of the Conceptual History the task which will be approached in two steps. First, the ontological and methodological aspects will be illustrated. Second, the application of this theory in papers of domestic scholars will be considered in a critical manner. The critical approach demonstrates that there are four main flaws in the understanding and applying the Conceptual History by domestic scholars.در مقیاس شتاب دگرگونی در علوم انسانی، «تاریخ مفهومی»، که در دهۀ 1970 ظهور کرده است، یک حوزۀ مطالعاتی نسبتاً نوین است و اگرچه چیزی بیشتر از نوعی روش است اما بهسختی میتوان آن را رشتهای مستقل خواند. در تاریخ مفهومی کوشش این است که گسترۀ مفاهیم از حوزۀ مطالعاتی مستقلی برخوردار باشند، همانطور که میتوانیم از تاریخ اجتماعی، تاریخ سیاسی یا تاریخ اقتصادی سخن بگوییم. صحبت از هستیشناسی و روششناسی تاریخ مفهومی هنوز هم از مسائل مطرح در مطالعات تاریخی است. در نوشتار حاضر میکوشم حدود هستیشناسی و روششناسی تاریخ مفهومی را ترسیم کنم و این کار را در دو گام به انجام میرسانم. در گام اول ابعاد هستیشناختی و روششناختی نظریه را معرفی میکنم. سپس در گام دوم کاربست این نظریه را در شماری از مقالات پژوهشگران داخلی، بهصورتِ انتقادی، بررسی میکنم. این بررسی انتقادی گویای آن است که، در میان پژوهشگران داخلی، چهار مشکل اساسی در فهم و کاربست تاریخ مفهومی وجود دارد.https://kj.sbu.ac.ir/article_106084_1585b7bf488684341a9bfecdcd8dfe0c.pdfدانشگاه شهید بهشتیشناخت2008-732218120250823Non-Permanent Structure and the Challenge of Plural Interpretations: Mediating Between Author-Centric Hermeneutics and Multifaceted Readingsساختار بیمانایی و چالش تعدد تفسیر: میانجیگری بین هرمنوتیک وابسته به مؤلف و تفسیرهای چندگانه14717010604610.48308/kj.2025.238402.1316FAسورانمحمودفخهدانشگاه تبریزمحمودصوفیانیاستادیار، گروه فلسفه، دانشکده زبان فارسی و زبان های خارجی، دانشگاه تبریز، ایرانJournal Article20250401This study answers these fundamental questions: Is there a norm in the sense of the author’s meaning or interpretation of a text? And why, if a text can be understood correctly, can there still be multiple interpretations of it, all of which seem to be valid to some extent? By introducing the concept of “non-permanent shape”—a practical concept distinct from Frege’s conceptual method and Kripke’s possible worlds—and by using two linguistic principles, this study navigates between two conflicting hermeneutical proposals. Through this perspective, it is shown how the author’s intended meaning can be achieved while also legitimizing the existence of multiple interpretations of the text. In addition, two key examples of the application of this proposal are presented, which examine Quine’s analytic-synthetic theme from a new perspective. These show how the structure of non-conformity can help to analyze the ambiguities inherent in the boundaries of philosophical concepts while at the same time avoiding a stereotypical interpretation of the text.در این پژوهش، به این پرسشهای بنیادین پاسخ داده میشود: آیا هنجاری بهمعنایِ مفهوم نظر نویسنده برای تفسیری از یک متن وجود دارد؟ و اگر چنین است چرا ممکن است تفسیرهای متعددی از آن وجود داشته باشد که تاحدودی همگی معتبر به نظر برسند؟ در این پژوهش، با معرفی مفهومی به نام «ساختار بیمانایی» که مفهومی کاربردی و متمایز از روش مفهومی فرگه و جهانهای ممکن کریپکی است و همچنین با بهرهگیری از دو اصل زبانشناختی، راهی میان دو پیشنهاد هرمنوتیکی متعارض ارائه می شود. ازطریقِ این دیدگاه نشان داده میشود که چگونه میتوان به معنای موردنظر مؤلف دست یافت، درحالیکه وجود تفسیرهای چندگانه از متن نیز مشروعیت مییابد. علاوه بر این، دو مثال کلیدی از کاربرد این مفهوم ارائه شده است که به بررسی موضوع تحلیلی-ترکیبی کواین از منظری نوین میپردازد. بهاینترتیب، نشان داده میشود که چگونه به کمک ساختار بیمانایی میتوان به تحلیل ابهام ذاتی در مرزهای مفاهیم فلسفی کمک کرد. همچنین این ساختار کمک میکند درعینحال که تفسیری سنتی از یک متن داشته باشیم از تفاسیر کلیشهای جلوگیری کنیم و تفسیرهای معتبری از همان متن داشته باشیم.https://kj.sbu.ac.ir/article_106046_6b49aed58d2db8b00b895de8500a7bea.pdf