دانشگاه شهید بهشتی شناخت 2008-7322 12 1 2019 07 23 Faith and its Components in Tillich Thought: a Study and Criticism بررسی و نقد ایمان و مولفه‌های آن در اندیشه‌ی تیلیش 7 31 98039 FA آروین آذرگین دانشجوی دکتری فلسفه غلامحسین توکلی استاد راهنما Journal Article 2016 12 05 Paul Tillich who is one the most impressive theologians and philosophers of religion of the twentieth century, propounded a new and challenging concept of faith. For him, Faith is the state of being ultimately concerned, that inherently consists of the element of doubt. This existential doubt, in our interpretation, emerges through all human existential regions including cognitive region of beliefs, emotions and wants, causing an anxiety that assaults heedlessly the whole existence of the person. The only remedy Tillich could prescribe to conquer this radical incertitude, is the courage. Notwithstanding all issues that threaten the being, values and meaning of human life, the man of faith practicing the virtue of courage could overcome these doubts. In this essay, we analyze and criticize Tillich's view and describe the notion of existential doubt. Furthermore we put forward three justifications advocating religious faith must contain doubt and uncertainty. There are: necessity of volitional affirmation, necessity of trust, and necessity of moral act admirableness in faith. پل تیلیش، یکی از تاثیرگذارترین متکلمان و فیلسوفان دین در قرن بیستم، در تعریفی نو و چالش‌برانگیز از ایمان، آن را حالت دلبستگی نهایی انسان دانست که شامل مولفه‌ی ذاتی شک است. این شکی وجودی است که به تعبیر ما، از دل همه‌ی ساحات وجودی آدمی، از جمله ساحت شناختی باورها، ساحت احساسات، عواطف و هیجانات، و ساحت خواست‌ها، برمی‌خیزد و با اضطرابی که ایجاد می‌کند، تمام وجود انسان را مورد هجوم بی‌پروای خویش قرار می‌دهد. یگانه راهی که تیلیش برای غلبه بر این تردید بنیادین سراغ دارد، شجاعت است. انسان مومن، علی‌رغم عواملی که هستی، ارزش‌ها و معنای زندگی‌اش را تهدید می‌کند، می‌تواند با فضیلت شجاعت، بر این تردیدها فائق آید. ما علاوه بر بررسی و نقد دیدگاه تیلیش و تشریح مفهوم شک وجودی، به سه روش استدلال می‌کنیم که ایمان دینی باید شامل شک و عدم قطعیت باشد. سه دلیل عبارت‌اند از: لزوم وجود تصدیق اختیاری، لزوم حضور مولفه‌ی اعتماد، و لزوم ستایش‌برانگیزی عمل اخلاقی در ایمان.

https://kj.sbu.ac.ir/article_98039_bbe7ee27249c23562a2779f09e60a124.pdf

دانشگاه شهید بهشتی شناخت 2008-7322 12 1 2019 07 23 Kant’s Transcendental Idealism According to Henry E. Allison Reading ایده‌آلیسم استعلایی کانت، برمبنای تفسیر هنری آلیسون 33 58 98042 FA مهدی احمدی دانشجوی دکتری فلسفه غرب دانشگاه علامه طباطبایی حسین غفاری دانشیار گروه فلسفه دانشکده ادبیات و زبان فارسی دانشگاه تهران Journal Article 2017 06 07 Our effort in this paper is to present some important and traditional criticism about Kant’s “Transcendental Idealism” and their Evolution to presentation of ‘Separability Thesis’ - a thesis that propose the separation between “Transcendental Idealism” and “Transcendental Theory of Experience". Then we will present Henry Allison reading of transcendental idealism according to his book of “Kant’s Transcendental Idealism”. In this interpretation, he presents an epistemological (or meta-epistemological) reading of Kant’s Transcendental Theory and attributes an ontological reading to Kant’s critics. By this, he both providing a solution to this trend of criticism and making the separability thesis impossible by introducing fundamental connection between transcendental idealism and transcendental theory of experience. At the end of this paper, after presenting some sides of his reading and its approach for answering to traditional criticism, we will express some question about possibility of this interpretation of questionable texts of Kant and power of this reading against same criticisms. در این مقاله تلاش خواهد شد با مرور جریان‌های اصلی منتقد کانت، تصویری روشن از محورهای این انتقادات مطرح شده و سیر تحول آنها تا طرح تفکیک میان «ایده‌آلیسم استعلایی» و «تئوری استعلایی تجربه» پی گرفته شود. در ادامه بازآرایی و بازخوانی هنری آلیسون از ایده‌آلیسم استعلایی را بر مبنای کتاب او با عنوان «ایده‌آلیسم استعلایی کانت»[1]ارائه خواهیم کرد. او با انتساب یک نگاه هستی‌شناختی به تفسیر منتقدان کانت از ایده‌آلیسم استعلایی و نیز ارائه یک خوانش معرفت‌شناسانه (یا فرامعرفت‌شناسانه) از این ایده‌آلیسم، اولا پاسخی به این سیر از انتقادات فراهم می‌نماید و ثانیا با ایجاد پیوندی بنیادین میان این ایده‌آلیسم و تئوری استعلایی تجربه، طرح تفکیک میان این دو را منتفی می‌گرداند. در پایان این مقاله، پس از ارائه ابعاد مختلف این خوانش از ایده‌آلیسم و نحوه پاسخگویی آن به نقدهای سنتی وارد شده بر کانت، سوالاتی را درباره امکان تفسیر عبارات سوال برانگیز کانت در این قالب و توان مقاومت این تفسیر در برابر همان انتقادات رایج مطرح نماییم.[1]Allison, Henry (2004), Kant’s Transcendental Idealism. Yale University Press, London.

https://kj.sbu.ac.ir/article_98042_a93070c25dacc5237f6a9328a0a124c6.pdf

دانشگاه شهید بهشتی شناخت 2008-7322 12 1 2019 07 23 Effective truth, Fortuna / Virtu and Homeland as Machiavelli's Tools to Create New Political Thought ماکیاوللی و انهدام فضیلت؛ طرح آزادی و رستگاری میهن به عنوان غایت اندیشه سیاسی 59 81 98043 FA محسن باقرزاده مشکی باف گروه فلسفه، دانشکده ادبیات، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران محمود صوفیانی گروه فلسفه، دانشکده ادبیات، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Journal Article 2019 01 03 Niccolò Machiavelli has definitely discovered the continent of political science before any other philosopher in the new era, and introduced a new logic for understanding political forces in the staging of power. In this research, the author seeks to bring Machiavelli's political thought and, consequently, the new political thought into account using the three key terms of effective truth, fortuna/virtu and homeland(patria), along with an interpretation of the complex relationship between the three and the dialectics of each of these concepts and Other concepts that shape the necessity within them. In this review, Machiavelli gradually melts not only the content of the classical political thought vocabulary in the magnetic field furnace of his new approach to politics, makes them a new meaning, but also Virtue-centered approach, Ethical ideals in Politics and fortune force put aside forever, and He introduces Effective truth is replaced by virtue, Virtu and politics Technique instead of fortuna and He introduces the salvation of the homeland as a criterion of virtue and morality and In this way farewell to political thought ahead of himself. بنیان و غایت اندیشه سیاسی ماکیاوللی، زندگی فضیلتمندانه و کسب سعادت نیست چرا که نه تنها اخلاق بلکه دین را به عنوان امور قائم بالذات و خط مشی دهنده‌ی سیاست قلمداد نمی‌کند بلکه هر دوی آن‌ها را در درون ساحت سیاست و بر حسب میزانسن میان نیروهای سیاسی باز تعریف می‌کند. بنابراین ماکیاوللی به سیاست خودآیینی می‌دهد و منطق درونی سیاست را به مثابه‌ی علمی مستقل مورد بررسی قرار می‌دهد. ماکیاوللی نجات میهن، دوام دولت و آزادی مردم را به عنوان اساس و غایت اندیشه سیاسی معرفی می‌کند و با دو اصطلاح خاص خود یعنی حقیقت موثر و ویرتو، به تکوین انتولوژی یا اتمسفر جدیدی که این ساحت جدید بدان نیازمند است، می‌پردازد و راه را برای غایت مذکور هموار می‌کند. با حقیقت موثر منطق میان «بود و نمود» و «عمل و اثر» را بر هم میزند تا ساختار دیالکتیکی جدیدی از معنای فضلیت در جهت نجات میهن ایجاد کند و با ویرتو نه تنها قدرت را از چنگال بخت بیرون می‌کشد بلکه ایده‌ی ویرتو را صرفاً معادل هر خصلتی می‌داند که در حفظ زندگی و حراست از آزادی کشور عملا به کار آید. و در نهایت فضیلت را تنها به ابزاری در دست سیاست برای دوام میهن تنزل می‌دهد.

https://kj.sbu.ac.ir/article_98043_de4058c78dfd787f83f21a2a8a1a4da3.pdf

دانشگاه شهید بهشتی شناخت 2008-7322 12 1 2019 07 23 BodyAwareness and its Relation to Architecture based of Aesthetics John Dewey * بدن آگاهی و نسبت آن با معماری بر اساس فلسفه زیبایی جان دیویی 83 104 98045 FA مصطفی حسین زاده دانشکده هنر، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی محمد رضا شریف زاده دانشکده هنر، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی Journal Article 2017 10 15 According to the ideas of Jon Dewey, the universal aesthetics of architecture is based on three elements of body-frame, environment, and experience for everyone. The fundamental question in this study was to define what the body is and how it is related to universal aesthetics. The body-frame element was studied with the statements of body awareness, sensory awareness, post-body, gender, body experience, body-object, and body-position and in relation to the universal aesthetics of architecture using an analytical-deductive method. The boundaries of the body frame with the environment-nature was found to be variable. These boundaries take a changing, innovative, interactive and evolutionary form, like geometry, in accordance with the conditions of the environment, human biology, and interstitial conditions. Architecture is experienced in line with human ideal goals in the context of life as a "tool" and an "extension to the body". The paradigm of body and architecture in this experience is universal, prismatic, and aesthetic. زیبایی شناسی همگانی معماری بر اساس آرای جان دیویی بر سه مولفه ی بدن،محیط وتجربه برای همگان استوار است. پرسش بنیادین در این پژوهش،چیستی بدن و تناسب آن با زیبایی شناسی است.مولفه ی کالبد-بدن در روند تحقیق با گزاره های تن آگاهی،حس آگاهی،پسا بدن،جنسیت،بدن تجربه،بدن-شی ابژه،بدن-موقعیت بررسی شد و تناسب با زیبایی شناسی همگانی با روش تحلیلی استنباطی انجام شد.مرز بین مولفه ی کالبد-بدن با مولفه ی محیط-طبیعت متغیر تبیین شد که با توجه به شرایط زیست محیطی-زیست انسانی و موقعیت بینابینی شاکله ای به مانند هندسه ی متغییر و نوبه نو شونده ی تعاملی تکوینی به خود می گیرد و معماری به سان "ابزار" و"بدن امتداد یافته" در راستای اهداف آرمانی انسان در بستر زندگی تجربه می شود.الگوواره بدن و معماری در این تجربه همگانی،منشوری و زیبایی شناسانه است.

https://kj.sbu.ac.ir/article_98045_b5083df7d2fc827891db9021c2b1f216.pdf

دانشگاه شهید بهشتی شناخت 2008-7322 12 1 2019 07 23 in Ibn Arabi's Mysticism Art is the Clearest Way for Knowledge of God هنر روشن‌ترین وجه معرفت حق در عرفان ابن عربی 105 127 98047 FA نیلوفر رضازاده دانشجوی دکتری گروه فلسفه هنر دانشگاه علوم و تحقیقات تهران نصرالله حکمت استاد گروه فلسفه دانشگاه شهید بهشتی تهران پرویز ضیاء شهابی استادیار گروه فلسفه هنر دانشگاه علوم و تحقیقات تهران فاطمه شاهرودی استادیار گروه پژوهش هنر دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی Journal Article 2017 09 13 This research referred to showing the way in knowledge of God depending on Ibn Arabi's ideas in subject of art. Descriptive – analytic method has used in this research. The research states the place of knowledge, its kinds and levels, ways of knowledge of God in Ibn Arabi's ideas. The aim of research is explaining the way of art as the clearest way in knowledge of God and approach to God. The research after explaining art in Ibn Arabi's idea, expresses main subject of knowledge of God through self- knowledge and world as art of God. For gaining this aim the affected principles at art and being artist in Islamic civilization and mysticism is considered. Then the relationship between art and approach to God being studied and proved in Ibn Arabi's mysticism. Finally with considering the direct relationship between the degree of the approach to God and knowledge of God and also the idea of Ibn Arabi in subject of God's emergence in the world by art, it seems that the way of art is the clearest way to approach to God and knowledge of God. پژوهش حاضر معطوف به ارائه طریقی در معرفت الله مبتنی بر آراء ابن عربی در باب هنر به شیوه توصیفی- تحلیلی سامان یافته است. مقاله با تشریح جایگاه شناخت، اقسام و مراتب آن، به راه‌های معرفت حق در دیدگاه ابن عربی می‌پردازد. هدف مقاله تبیین راه هنر به مثابه روشن‌ترین راه معرفت و تقرّب به حق است. تحقیق پس از شرح هنر در تلقی ابن عربی، محورهای اصلی معرفت به حق را از طریق معرفت نفس و عالم به مثابه هنر خدا بیان می‌کند. برای تحقّق این امر مؤلفه‌های مؤثر در هنر و هنرمندی در تمدن و عرفان اسلامی نیز مورد التفات قرار گرفته است. سپس نسبت میان هنر و تقرّب به حق در عرفان ابن عربی مورد بررسی و اثبات است. در نهایت با نظر به نسبت مستقیم میزان قرب به حق و شناخت او و همچنین دیدگاه‌ ابن عربی در باب ظهور حق در عرصه هستی با هنر به نظر می‌رسد راه هنر روشن‌ترین نحوه قرب به حق و معرفت الله است.

https://kj.sbu.ac.ir/article_98047_46fed66080759355b72e3dcb959245b0.pdf

دانشگاه شهید بهشتی شناخت 2008-7322 12 1 2019 07 23 Judgment, Proposition and Sentence from Kant to Husserl حکم، گزاره و جمله-نشانه از کانت تا هوسرل 129 157 98049 FA محمد شفیعی پژوهشگر پسا دکتری، گروه فلسفه ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهید بهشتی احمد علی اکبر مسگری استادیار گروه فلسفه ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهید بهشتی Journal Article 2019 03 14 In this paper, we propose a genealogical study concerning the notions of judgment, proposition and sentence and their thematization in logic within the two traditions of logical studies in 19th century. Those two traditions are 1- algebraic tradition for which logic is a kind of algebra and calculus and 2- deductive-theoretic tradition for which deduction is different from calculus and itself serves as a foundation for this latter. We begin with Kant whose attempt to separate logic from metaphysics has had a crucial effect for both traditions and whose investigations on the issues around judgment forms a starting point for the deduction-theoretic tradition. We try to elaborate that how in the one tradition judgment and then proposition are considered as the central themes of logic and in the other tradition sentence, and thus well-formed formula, and the rules concerning them turn out to be the main concern of logic. We study those developments through the ideas of Kant, Bolzano, Boole and Frege; and finally we will survey Husserl’s phenomenological analyses about the aforementioned notions and their place in logic. در این مقاله به تبارشناسی مفاهیم حکم، گزاره و جمله-نشانه و نحوه موضوعیت یابی آنها در منطق در خلال دو جریان اصلی مطالعات منطقی در قرن نوزدهم میلادی می پردازیم. این دو جریان را می توان سنت جبری، که منطق را نوعی از جبر و حساب قلمداد می کند، و سنت نظریه استنتاجی، که استنتاج را جدا از جبر و بنیادی تر از آن می داند، نامید. ما در این مقاله از کانت آغاز می کنیم که تلاش او برای تفکیک منطق از متافیزیک نقش عمده ای بر هر دو جریان داشته است و همچنین پژوهش های او در مورد حکم و انواع آن را می توان نقطه شروع نظریه سنت اسنتاجی دانست. نشان می دهیم که چگونه در یک سنت منطقی مفهوم حکم و در قدم بعدی گزاره مفاهیم مرکزی منطق قلمداد می شوند و در سنتی دیگر مفهوم جمله و به تبع آن مفهوم فرمول درستساخت و قواعد معطوف به آن محور مطالعات منطقی را شکل می دهد. سیر این تحولات را درآرای کانت، بولتزانو، بول و فرگه پی خواهیم گرفت و نهایتا به تحلیل دیدگاه پدیده شناسانه هوسرل از ماهیت مفاهیم مذکور و نسبت آنان با منطق خواهیم پرداخت.

https://kj.sbu.ac.ir/article_98049_f4466c0f088d39a8c9f8d7738a0545b5.pdf

دانشگاه شهید بهشتی شناخت 2008-7322 12 1 2019 07 23 َAgustine ارتباط شر اخلاقی و شر طبیعی در آگوستین و علامه طباطبایی 159 178 98051 FA فاطمه دانش پژوه فوق لیسانس فلسفه دین دانشگاه علامه طباطبایی امیرعباس علی زمانی دانشیار گروه کلام و فلسفه اسلامی، انشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه تهران Journal Article 2017 09 13 allameh مسئلۀ شر همواره مانعی برای توجیه باور به خدایی عالم، قادر و خیرخواه مطلق بوده است. از این رو، فیلسوفان و متکلمان به راه‌های گوناگون در پی پاسخ‌گویی به این مسئله برآمده‌اند. علامه طباطبایی و آگوستین از جمله فیلسوفانی هستند که به شیوه‌ای متفاوت، به این مسئله پرداخته‌اند. در نظریاتی که هر یک از آنها ارائه کرده اند، شر به عنوان کیفر گناه و نتیجۀ ارادۀ آزاد انسان معرفی می‌شود. با توجه به این نظریه، به نوعی می توان بین شر اخلاقی و شر طبیعی ارتباط بر قرار کرد و به توجیه باور به خدایی خیرخواه پرداخت. نکته ای که در بررسی آراء علامه و آگوستین جالب توجه است، عدل محور بودن نظریۀ این دو متفکر در باب مسئلۀ وجود شرور اخلاقی و طبیعی است. در پژوهش حاضر با در نظر گرفتن این نکته، ارتباط شر اخلاقی و شر طبیعی از دیدگاه این دو متفکر بررسی شده و مقایسه‌ای بین آنها صورت می‌گیرد.

https://kj.sbu.ac.ir/article_98051_6ba1cbb0c63c72f5070a0f76515680ce.pdf

دانشگاه شهید بهشتی شناخت 2008-7322 12 1 2019 07 23 Avicenna's Essentialism ذات در فلسفه ابن‌سینا 179 212 98053 FA Mohammad Saeedimehr استاد تمام دانشگاه تربیت مدرس Sakineh Karimi دانشجو دکتری دانشگاه قم Journal Article 2017 11 04 Avicenna's Essentialism با تأمل در آثار ابنسینا مشخص میشود ابنسینا ذات را در حوزه ذات نوعی در دو معنای ماهیت و طبیعت و در حوزه ذات فردی بهویژه، درباره واجب تعالی در معنای وجود بهکار گرفته است. در این میان، معنای دوم (طبیعت) که حاصل پژوهش او در شناخت اشیاء است، بر معنای اول (ماهیت) ابتناء دارد. بر اساس همین معنای از ذات، وی در فرآیند آزمایش فکری و با استفاده از توان ذهنی انسان اعتبارات گوناگونی برای ذات مطرح ساخته، از لوازم و مقتضیات شکلگیری هر یک از این اعتبارت در علوم متفاوت سخن میگوید. تفکیک معانی در میان دو حوزه ذات نوعی و ذات فردی و تفکیک اعتبارت مذکور نزد ابنسینا منجر به آشکارسازی ایده ذاتباوری وی شده، این نتیجه را به دست میدهد که ذاتباوری ابنسینا با موجودباوری وی منافاتی ندارد و انواع و حدود تام به دلالت مطابقه نشاندهنده ذات اشیاء هستند.

https://kj.sbu.ac.ir/article_98053_9e78d488473f715e8b2180e763154410.pdf

دانشگاه شهید بهشتی شناخت 2008-7322 12 1 2019 07 23 The question of the possibility of forming an authentic society based on Heidegger's phenomenological reading of Nicomachean Ethics پرسش از امکانِ تشکیلِ جامعه اصیل بر مبنای خوانشِ پدیدارشناسانه هایدگر از «اخلاق نیکوماخوس» 213 233 98055 FA سید مجید کمالی دانشجوی دکتری دانشگاه اصفهان سعید بینای مطلق دانشیار و عضو هیئت علمی دانشگاه اصفهان- گروه فلسفه یوسف شاقول دانشیار و عضو هیئت علمی دانشگاه اصفهان Journal Article 2017 11 01 This article explains the possibility of forming an authentic society based on "Being and Time." It also shows that Heidegger's understanding of such a society is based on his phenomenological reading of some Aristotelian moral concepts – concepts such as friendship and courage- in Nicomachean Ethics Book. Human beings, both in Aristotle's thinking and in Heidegger's thinking, have beforehand – that is, before any thought, decision, or action- has an existential relation with its peripheral world. Here the meaning of the possibility of forming a community is, in fact, the possibility of transcending "self" and of having the "existential" relation with "other". To explain this point, we attempt adequately to express Heidegger's phenomenological reading of Nicomachean Ethics and the effect that this reading has on the formation of "Being and Time." در این مقاله امکان تشکیل جامعه اصیلِ انسانی بر اساس «وجود و زمان» تبیین می شود؛ همچنین نشان داده می شود، فهم هایدگر از چنین جامعه ای مبتنی است بر خوانش پدیدارشناسانه او از برخی مفاهیم اخلاقی ارسطویی – مفاهیمی همچون دوستی و شجاعت- در کتاب اخلاق نیکوماخوس. انسان هم در اندیشه ارسطو و هم در تفکر هایدگر، پیشاپیش – یعنی قبل از هر فکر، تصمیم یا کنشی – نسبتی وجودی با عالم پیرامونی خود دارد. در اینجا مراد از امکان تشکیل جامعه، در واقع، امکان فرارفتن از «خود» و ربط یافتنِ «وجودی» با «دیگری» است. برای تبیین این نظر، می کوشیم قرائت پدیدارشناسانه هایدگر از «اخلاق نیکوماخوس» و تاثیری را که این قرائت بر شکل گیری «وجود و زمان» داشته، به نحوی مقتضی بیان کنیم.

https://kj.sbu.ac.ir/article_98055_e01958625a917b4f9a8e679a8475c06f.pdf

دانشگاه شهید بهشتی شناخت 2008-7322 12 1 2019 07 23 Cognitive funds of Representation of Film in the Theary of Formalism and its Proportion with Mental Existence and Concrete Existence in Classc Philosophy مقاله وجوه شناختی بازنمایی فیلم در نظریه‌ی فرمالیسم و نسبت آن با وجود «ذهنی – عینی» در فلسفه کلاسیک 235 258 98057 FA احمدرضا معتمدی عضو هئیت علمی دانشگاه صداو سیما Journal Article 2019 01 19 Cognitive funds of Representation of Film in the Theary of Formalism and its Proportion with Mental Existence and Concrete Existence in Classc Philosophy Cognitive funds of Representation of Film in the Theary of Formalism and its Proportion with Mental Existence and Concrete Existence in Classc Philosophy Cognitive funds of Representation of Film in the Theary of Formalism and its Proportion with Mental Existence and Concrete Existence in Classc Philosophy Cognitive funds of Representation of Film in the Theary of Formalism and its Proportion with Mental Existence and Concrete Existence in Classc Philosophy Cognitive funds of Representation of Film in the Theary of Formalism and its Proportion with Mental Existence and Concrete Existence in Classc Philosophy نظریه شکل‌گرا بر این باور است که سینما متناظر با نظام ادراکی انسان، واقعیت‌ بیرونی را در زمان، مکان، علیت، و سایر شاکله‌های درونی خودش صورت‌بندی می‌کند.بنابراین نظریه، فیلم چون نتیجه‌ی ذهن آگاه و نیت هدف‌مند بازنمود کننده است، پس مصداق بازنمایی که مولفه‌ی اصلی هنر است تلقی می‌شود؛ و نظریه رقیب، یعنی واقع‌گرا به دلیل آن‌که سینما را روند مکانیکی تقلید از واقعیت قلمداد می‌کند اساساً مصداق بازنمایی تلقی نمی‌شود و از این رو راهی به جانب آفرینش هنری پیدا نمی‌کند.این نوشتار بر آن است تا با تبیین و بررسی وجوه شناختیِ نظریه شکل‌گرا و تقرر آن در پارادایم «وجود ذهنی ـ وجود عینی» و واکاوی واضح و متمایز از مفهوم «بازنمایی» در فلسفه کلاسیک، صحت ادعای شکل‌گرایی را در تحقق بازنمایی در سپهر نظریه خود و نفی آن در نظریه رقیب، مورد پرسش قرار دهد.

https://kj.sbu.ac.ir/article_98057_7df027ae4767a04a11175face9868d75.pdf

دانشگاه شهید بهشتی شناخت 2008-7322 12 1 2019 07 23 Identification Agent in Kant and Mulla Sadra's Thinking; Supplies and Consequences فاعل شناسایی در تفکر کانت و ملاصدرا؛ لوازم و پیامدها 259 282 98059 FA محمد نجاتی دانشگاه آزاد اسلامی بندرعباس محسن محمودی استادیار و عضو هیات علمی دانشگاه آزاد واحد بندر عباس یاسر سالاری استادیار و عضو هیات علمی دانشگاه ازاد اسلامی واحد کرمان Journal Article 2018 03 12 Kant and Mulla Sadra, as two great philosophers, are comparable in some positions, such as those of the subject, with the difference in their semantics. Self in Kant's thinking is severely limited in his ability to recognize the process and is influenced by multiple breath filters. Kant, while distinguishing the world of Noumont and Phenomenon, recognizes the soul solely in the form of empirical perceptions of the phenomenon of creatures. Because of the belief in obstruction through the knowledge of knowledge, he prescribes a form of limitation of skepticism and fully delineates the domain of ethics and metaphysics. Mulla Sadra takes into account his soul not as passive but active in the process of perception by virtue of his belief in physical fitness. This basis entails the passage from dogmatism to limitation of skepticism. But Mulla Sadra, unlike Kant, not only does not limit self-knowledge; it considers it to be widespread. In the combination of two areas of ethics and metaphysics, Sadr al-Motaalahin considers the process of unity of wisdom and rationality to take possession of the soul to the knowledge of the soul of Al-Amri and conform to reality by requiring self-realization in the practical aspect and the attraction to the ethics and austerities of the eternity and existentialism in the theoretical field. کانت و ملاصدرا به عنوان دو فیلسوف بزرگ با وجود تفاوت در سپهر معرفتیشان در برخی مواضع همچون فاعل شناسی قابل مقایسه هستند. نفس در تفکر کانت توانایی اش در فرایند شناخت به شدت محدود گشته و متاثر از فیلتر های چندگانه نفس است. کانت ضمن تفکیک عالم نومن و فنومن، شناخت نفس صرفا در قسم ادراکات تجربی ماخوذ از فنومن موجودات منحصر می کند. وی به واسطه اعتقاد به انسداد طریق تحصیل معرفت اطلاقی، گونه ای از شک گرایی تحدیدی را تجویز و به تفکیک کامل حوزه اخلاق و متافیزیک قائل می شود. ملاصدرا به واسطه اعتقاد به حدوث جسمانی، نفس را نه منفعل بلکه فعال در فرایند ادراک لحاظ می کند این مبنا مستلزم گذر از جزم گرایی به شک گرایی تحدیدی است. اما ملاصدرا بر خلاف کانت نه تنها شناخت نفس را محدود نمی کند؛ بلکه آن را امری ذواشتداد و وسعت پذیر می داند. صدرالمتالهین ضمن تلفیق دو حوزه اخلاق و متافیزیک، وصول نفس به معرفت نفس الامری و منطبق با واقع را مستلزم ورزیده گی نفس در بعد عملی و تخلق به اخلاقیات و ریاضت های شرعی و اشتداد وجودی در حوزه نظری ذیل فرایند وحدت عاقل و معقول می داند.

https://kj.sbu.ac.ir/article_98059_ae2dbbf38ffe41db3290e379edd95fc5.pdf

دانشگاه شهید بهشتی شناخت 2008-7322 12 1 2019 07 23 Stephen Davies on Evolutionary Aesthetics زیبایی‌شناسی تکاملی از منظرِاستیون‌ دیویس 283 308 98062 FA علی وکیلی بالادزایی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، گروه فلسفه تهران، ایران. هادی صمدی گروه فلسفه‌ی علم، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران مالک حسینی گروه فلسفه، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2017 07 04 Abstract Evolutionary aesthetics is a naturalistic perspective on the evolutionary explanation of art and beauty. Stephen Davies is one of the most influential figures in this field. He, as a philosopher, especially in his book, The Artful Species, introduces and criticizes the various theories presented in the evolutionary aesthetics research program. But finally, none of them meets his expectation while he is believe that art and beauty are products of the process of biological evolution. Ultimately he concludes the skepticism is justified in this regard. At the end of the article, it will be shown that, contrary to Davies's view, adopting a pluralistic position is compatible with his critique, and also it eliminates the need for a skeptical position. زیبایی‌شناسی‌تکاملی از منظری طبیعت‌باورانه در پی تبیینی تکاملی از هنر و زیبایی است. استیون دیویس در زمره‌ی شاخص‌ترین فیلسوفانی است که در این عرصه فعالیت می‌کند. وی به ویژه در کتابِ گونه هنرور، در مقامِ یک فیلسوفِ نقاد، نظریه‌های متنوعی را که در برنامه‌ی پژوهشی زیبایی‌شناسی تکاملی ارائه شده است معرفی و نقد می‌کند. اما درنهایت هیچکدام از تبیین‌های تکاملی موجود از هنر را قانع کننده نمی‌یابد و در عین حال بر این رأی است که هنر و زیبایی محصول فرایند تکاملِ زیستی هستند. نتیجه‌آنکه وی باور دارد موضعی شک‌گرایانه دراین‌باره موضعی موجه است. در انتهای مقاله نشان داده خواهد شد که برخلاف نظر دیویس، اتخاذ موضع تکثرگرایانه، هم با نقدهای او همخوان است و هم ضرورت اتخاذ موضع شک‌گرایانه را برطرف می‌کند.

https://kj.sbu.ac.ir/article_98062_27fdc2e54a0b9c08a1d966c8ee8b71ad.pdf