palette
تبیین جایگاه علم بدیع به عنوان نقطه شروع نظریه پردازی در زیبایی شناسی ایرانی اسلامی

چکیده

قاعدتا هر نظام زیبایی شناسی مبادی ورودی و روش ورود به بحث خود را از ماهیت و نحوه صورت بندی محتوای خود کسب می‌کند. به شکل مرسوم نقطه‌ی شروع مباحث زیبایی شناسی ایرانی اسلامی جستجوی کلمات مربوط به هنر و زیبایی در متون مختلف فلسفی، عرفانی و فقهی است. مقاله‌ی حاضر بر این است تا با توجه به سابقه‌ی فرهنگی، باورهای دینی و بافت زبانی هنر ایرانی نقطه‌ی شروع متفاوتی را پیشنهاد دهد. با توجه به اهمیت ادبیات در سابقه‌ی فرهنگی هنری، وجود تشکیک فقهی در تصویر سازی از نظر اسلام و تسلط فرهنگ کلام محوری، علم بدیع می‌تواند به عنوان نقطه‌ی شروع یک دسته نظرات زیبایی شناسی در جهت درک و تفسیر میراث فرهنگی هنری ایرانی قلمداد گردد. وجود اصطلاح شناسی مدون، دقیق و بسط پیدا کرده در علم بدیع و دسته بندی‌های منحصر به فرد در زبان فارسی، می‌تواند در تبیین جایگاه علم بدیع به ما کمک کند. علم بدیع تنها حیطه‌ی مطالعاتی نظری است که دارای اصطلاح شناسی دقیق در توصیف و درک و ارزیابی آثار ادبی است، همچنین علم بدیع در موارد زیادی از جمله مباحث مربوط به فرم، تشبیه و استعاره دارای نوآوری‌های متنوع است که متناظر با مباحث کلاسیک زیبایی شناسی در غرب است.

واژگان کلیدی
علم بدیع، زیبایی شناسی،‌ ایرانی اسلامی، نقطه‌ی شروع، نظریه پردازی

منابع و مآخذ مقاله

Hurbert L, Dreyfus, Heidegger’s Ontology of Art in “A Companion to Heidegger”

Edited by Hurbert L. Dreyfus, Mark A. Wrathall, pp. 407, 2005

Addison, Catherine, From Literal to Figurative: An Introduction to the Study of Simile, Author(s). College English,Vol. 55, No. 4 (Apr., 1993). pp. 402, 1993

A. T. Nuye, The Kantian Theory of Metaphor, Philosophy & Rhetoric, Vol. 22, No. 2. pp. 95-109s, 1989


ارجاعات
  • در حال حاضر ارجاعی نیست.